مشق معراج

رفته بودم سفری سمت دیارِ شهدا  / که طوافی بکنم گرد مزار شهدا

به امیدی که دل خسته هوایی بخورد / و تبرک شود از گرد و غبار شهدا

رفته بودم .... نه ! دعوتم کرده بودند. روزی که حسرتِ ندیدنشان را داشتم، نمی دانستم فردایی نزدیک، آنها قدم های کاروان را به سمت خودشان می کشند و به حیرتِ عقل، تلنگر عشق می زنند! من به پای خود نرفته بودم .... .

به شکرانه دیدار، ارکان بدنم متحیر به نماز شکر ایستادند. اشک هایی که جایشان را تنگ دیده بودند، پشت ضریحِ 21 شهید تازه تفحص شده، به زمین تواضع افتادند و نَفَس ها طاقت ادامه دادن پیدا نکردند.... .

وقت رفتن است؟! دیگر پای رفتن هم ندارم، اینجا جای جاماندن است!

این دو ماه رو مدرسه اوتیسم بودیم. اونجا بچه ها یا اوتیسم بودند یا شبه اوتیسم (اوتیسم چیست؟+). اختلالی که قبلا خوب نمی شناختمش و هر چی می خوندم و سرچ می کردم، نمی تونستم درکش کنم. اما تو این مدرسه که کارآموزی می رفتم واقعا معنای اوتیسم رو درک کردم. تازه فهمیدم راز چشم هایی که نگاهت نمی کنند به این راحتی ها پیدا نمیشه و بازی های عجیب و غریبشون به این آسونیا معنی نمیشه. 

دلم برای یکی یکی شون تنگ میشه! از اون خانم کوچولویی که فقط بازی تو استخر توپ رو شدیدا علاقه داشت و در بقیه مواقع بی انگیزه میشد و اون پسرکی که یک دقیقه هم نمی تونستی بنشونی اش و مثل توپ شیطونک، هی این طرف و اون طرف می رفت و اصلا بهت اهمیت نمی داد، گرفته تــــــا پسر 8-9 ساله ای که مثل خودم بچه سر کشی بود و در چارچوبهایی که براش می گذاشتم قرار نمی گرفت! آقا پسر 8-9 ساله ای که مثل خودم خردادیه و مثل خودم نه تو چارچوب ها قرار می گیره و نه به راحتی حرف گوش میده! اگرچه که گاهی اوقات قشنگ نگاهت می کنه و هر از چند گاهی مهارت های اجتماعی سطح بالا نشون میده که از یک بچه ی اوتیسم تو این سن انتظار نمیره !!! الهی خاله اش (یعنی خودم) قربونش بره ....

وقتی به آینده این بچه ها فکر می کنم خیلی ناراحت میشم. بچه هایی که اختلال شون کاملا خوبِ خوب نمیشه اما از یک طرف خوشحال میشم که میتونم به عنوان یک کاردرمانگر بهشون کمک کنم.  

هر وقت باهاشون کار می کنم تمام غم های خودمو از یاد می برم و شادی عجیبی وجودم رو پر میکنه، در حالی که این بچه ها خودشون دنیایی از غم هستن ....

خدایا ! ما رو و همه ی این کودکان استثنایی رو کمک کن ... به بزرگی خودت قسم!

دانلود نوای حضرت زهرا +

متن و ترجمه شعر شکایت مظلومیت مردم بحرین به صدیقه اطهر (سلام الله علیها) در ادامه مطلب ....

اینجا فتح المبین است

اینجا فتح المبین است، جایی برای فتح دل ها ، جایی برای دوباره دیدن و دوباره بودن، برای اینکه قدم بزنی روی زمینی بی صدا و پر درد! برای اینکه دوباره شیارها را یک به یک طی کنی و باز هم بنشینی روی خاکی پر انتظار، نگاه کنی به پرچم های یا زهرا و زمزمه کنی :

یا زهرا ..... یا زهرا ...... یا زهرا

چه بوی غربتی!

دو سال است گره خورده ای به مادر دل شکستگان و گره خورده ای به لاله های چوبیِ زمین خاکی که هر کدام نشانه ای از دلِ شکسته ای است. پس این غربتِ غریبِ منطقه از اینجاست! از طنینِ نجوایِ مادرِ پهلو شکسته، از رمزِ عملیاتیِ یا زهرا ...

یک قدم مانده به بیداری صبح

جاده، آب، نخل، خاک و آسمان!

آدمهایی که جاده ها را طی می کنند تا به سرانجام برسند.

یکی تازه زبان باز کرده و مسیری پر خطر پیش رو دارد، اما دغدغه اش گلهای کنار نهر است و نوازش گیاهان عجیبی که تا به حال ندیده و حتی نامشان را هم نمی داند! جاده اش محبت است و مسیری فراخ به وسعت قلب کوچکش دارد.

آن دیگری موهایش به سفیدی می زند و صورت سوخته ای دارد. پیر جاده است و دریای خاطراتی به اندازه ی اروند دارد! از خاطراتش می گوید و صدایش از داغ دلش می سوزد. جاده اش را از نیمه گذرانده و چشم به پایانی بی انتها دوخته است.

در این میان من مانده ام و جاده ای پر رمز و راز و محاصره شده از دره های جهل و گناه. نه رمز گام اول را می دانم و نه می دانم چگونه باید رفت! به آسمان نگاه می کنم و به آب ها و خاک ها و نخل ها ، شاید خودم را میان این همه عظمت بیابم. باید خودم را پیدا کنم تا جاده ام را آغاز کنم! جاده ای که می رسد به صبح و بیداری. آه اگر دیر شود ... .

یک نفر مدام در گوشم زمزمه می کند:

و شرهانی ....

 ساکت و بی هیاهو نشسته بود. نگاهش با هر قدم در غبار راه، قلبها را می فشرد. پا به پای زمان می رفت تا به کانال برسد؛ به عمقِ غربت شهیدان. زمینی که هزاران خاطره در میان میدانهای مین خود جا داده است شاید که نسیمی بوی خاطره های گمشده را به دست یاد ها برساند، به کوچه های خالی شهر .... .

گام بر می دارم زیر سقف شرهانی؛ زیر این سقف دل گرفته ی سرخ رنگ.

شاید بهترین کلمه برای وصف تو : شلمچه ی دوم!

سال 1391 شمسی مبارک!

بهشت و اونورا چه خبرا؟

یادته بهت میگفتم تو دلم یه چیزی می جوشه که میدونم اومدن به خونه ی شما جور نمیشه! بفرما اینم شاهد زنده (خودم)! گفتن همسرتون دارن آماده ی سفر کربلا میشن و اومدن به خونه ی شما لغو شد! نشستم اون کلیپی که برات درست کرده بودمو نگاه کردم و گریه کردم، کلی هم سرت غُر زدم که تو دیگه چه جور بابایی هستی!!؟ بعدشم کلی پشیمون شدم که چرا اینطوری باهات حرف زدم!

دو تا کلیپ برات درست کرده بودم. ایناهاش:

کلیپ لشکر ویژه شهدا : دانلود کنید.

کلیپ شهید محمود کاوه : دانلود کنید.

و کلیپ اختصاصی شناخت رهبری (که برای اردو جنوبمون درست کردم) : دانلود کنید.